Coniugazione del verbo Rabbruscare
Verbo intransitivo (ausiliare essere) della 1a coniugazione. Verbo impersonale.
| Presente | Imperfetto | Passato remoto | Futuro semplice | |
|---|---|---|---|---|
| Tempi Semplici |
— — rabbrusca — — rabbruscano |
— — rabbruscava — — rabbruscavano |
— — rabbruscò — — rabbruscarono |
— — rabbruscherà — — rabbruscheranno |
| Passato prossimo | Trapassato prossimo | Trapassato remoto | Futuro anteriore | |
|---|---|---|---|---|
| Tempi Composti |
— — è rabbruscato — — sono rabbruscati |
— — era rabbruscato — — erano rabbruscati |
— — fu rabbruscato — — furono rabbruscati |
— — sarà rabbruscato — — saranno rabbruscati |
| Presente | Imperfetto | |
|---|---|---|
| Tempi Semplici |
— — che rabbruschi — — che rabbruschino |
— — che rabbruscasse — — che rabbruscassero |
| Passato | Trapassato | |
|---|---|---|
| Tempi Composti |
— — che sia rabbruscato — — che siano rabbruscati |
— — che fosse rabbruscato — — che fossero rabbruscati |
| Presente | |
|---|---|
| Tempo Semplice |
— — rabbruscherebbe — — rabbruscherebbero |
| Passato | |
|---|---|
| Tempo Composto |
— — sarebbe rabbruscato — — sarebbero rabbruscati |
| Presente | Passato |
|---|---|
|
rabbruscando |
essendo rabbruscato |
| Presente | Passato |
|---|---|
|
rabbruscante |
rabbruscato |
| Presente |
|---|
|
— — rabbruschi — — rabbruschino |
| Presente | Passato |
|---|---|
|
rabbruscare |
essere rabbruscato |